De dood en de korporaal
O hemel ik bespeur
Dat ik niet meer kan leven.
De dood staat voor mijn deur
Wil geen pardon meer geven.
|: Mijn levensloop is uit
en nu is het spel verbruid. :|
Moet dan een muzikant
In 't bloeien van zijn jaren
Gaan sterven als een plant?
Och dood wil mij toch sparen.
|: Laat mij in 't leven hier
In vreugde en plezier. :|
Zijt gij een muzikant?
Die heb ik juist van node!
Ik kom als afgezant
Hier uit het rijk der doden.
|: Gij moet nu met mij mee
Hier helpt geen ach en wee. :|
Moet dan een jong krijgsman stout
In 't bloeien van zijn jaren,
Pas twintig jaren oud,
De wereld gaan verlaten?
|: Ach dood verschoon mij toch
Laat mij in het leven nog! :|
Neen ik verschoon u niet,
Ik houd veel van soldaten.
Gij moet naar mijn gebied,
Deze wereld gaan verlaten.
|: Gij moet de mijne zijn,
Hier helpt geen medicijn. :|
Och dood ik ben zo jong
Wat heb ik toch misdreven?
Ik danste zong en sprong
Tot vreugd' van 't jeugdig leven.
|: En in de zoete min
Vond ik ook grote zin. :|
Juist omdat gij zo straf
Met die meisjes hebt gesprongen
Moet gij zo jong naar 't graf
Uw liedje is uitgezongen.
|: Dus moet gij dwaze kwant
Alnu reeds onder 't zand. :|
Ach moet ik dan van kant
Daar ik zo lustig hoopte
Weldra te zijn sergeant
Waartoe mijn chef mij noopte.
|: Dus Hein-Piet ik bid u zeer
Pardon voor deze keer! :|
Ik weet van geen pardon,
Ik weet van geen genade,
Al waart gij een baron
Met tas en kaskenade.
|: Bij mij is geen verschil
Als ik iemand hebben wil. :|
En o hemel welk een smart,
De dood die komt mij nader,
Ik voel het aan mijn hart.
Mijne vrienden altegader,
|: 'k zeg allen dan vaarwel,
dus ook mijn Pieternel. :|
En och dokter kom gezwind!
Doet mij een ader open
Eer Schraalhans mij verslindt.
Misschien is er nog hope
|: Want ik zit in het nauw.
Kom toch en help mij gauw! :|
Gij vijand van den dood,
Kom hier het pleit beslechten.
Wil dokter in mijn nood
Dien ribbenkast bevechten.
|: En al win je niet altijd,
Zie dat ge mij bevrijdt. :|
Voort, voort, de tijd mankeert.
Hier helpt geen aderlaten.
Daar is gecommandeerd,
Een gans peloton soldaten
|: Die zullen nu vooraf
Zes schoten doen op 't graf :|
Scherminkel wil je dan
Volstrekt niet mij verzaden.
Als het niet anders kan,
Vaartwel mijn kameraden!
|: En de jonge korporaal
Groet u de laatste maal. :|
Adieu dan altemaal
Mijne vrienden en vriendinnen
Met wie ik zo menigmaal
De vreugde mocht beginnen.
|: Denkt toch altoos aan mij
wanneer ik niet meer zij. :|
Wil Knokkelhans zo zeer
Dat ik in 't graf ga wonen,
Wilt dan een laatste eer
Ook nog aan mij betonen.
|: Als ik ben ter rustplaats heen
Schrijf dan op mijn grafsteen: :|
Hier ligt een korporaal
Van tweeëntwintig jaren
In exercitiepraal
En in muziek ervaren,
|: Geboren in het hessenland,
Hier ligt een losse kwant. :|
Laat dat maar zijn beloop
Men zal u wel begraven.
Hier ligt een ganse hoop
Van alle soort van slaven.
|: Ze zijn daar allen gelijk
Bij mij in dat dodenrijk. :|
Maar dood begrijp eens goed,
Wanneer ge mij doet sneven,
Wat schade dat ge u doet
Indien ge me niet deed leven,
|: Wat in het oorlogsgevecht
Door mij wordt neergelegd. :|
Op hetgeen dat gij daar zegt
Moet ik mij eens bezinnen.
Want waarlijk 't was niet slecht,
Ik kon er nog bij winnen.
|: Welnu ge zijt uit den nood,
doch schiet er velen dood. :|
Ruk Schraalhans gauw maar in
Met uwe magere kaken.
Waarechtig ik heb geen zin
De reis met u te maken.
|: 't is veel te prettig hier
en ik maak nog veel plezier! :|